Gazeteci Can Dündar’ın yazıp yönettiği “Mustafa” belgeseliyle ilgili, Atatürk’e hakaret ve aşağılama iddiasıyla başlatılan soruşturmada takipsizlik kararı verildi. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, soruşturma sonunda verdiği kararda eserin, Atatürk’ün hayatına ilişkin “tarihi gerçekleri yansıtmadığı” belirtildi.

Güldal Mumcu Cumhuriyet Gazetesi’ne röportaj verdi.
Dedi ki, “Uğur Mumcu yaşasaydı Ergenekoncu olarak içeriye alınırdı.”
Bunun tersini kimse savunamaz.
Ancak…
Bizim yazmak istediğimiz başka…
Sorumuz var: Uğur Mumcu’nun neden öldürüldü?
Hangi karanlık güçler bu suikasti planladı?
Bilinmiyor.
Bilinen şu:
Bu karanlık güç Uğur Mumcu’yu ortadan kaldırarak medyayı kimlerin tekeline bıraktı?
Uğur Mumcu yaşamında hangi gazeteciler ile polemik yaptı?
Katilleri Uğur Mumcu’nun arabasının altına bomba koymaya gönderenler sanki bugünleri planlamışlardı.
Tesadüf mü; Uğur Mumcu’nun bugün Ergenekon’u savunan tüm isimlerin foyasını yıllar önce tek tek ortaya dökmesi…
Kim mi bunlar?
“Büyük dönek” Çetin Altan, “küçük dönek” Ahmet Altan ve “Tosuncuk” Mehmet Altan!
“Sahibinin Sesi” Nazlı Ilıcak!
“Hep …

GAZETENİN adını “Cumhuriyet” koyan Cumhurbaşkanı Gazi Mustafa Kemal Paşa, çıkış tarihi olarak 23 Nisan 1924’ü önermişti. Gazetenin kurucusu Yunus Nadi iki hafta gecikmeyle 7 Mayıs 1924’te çıkardı Cumhuriyet’i.
O günden bu güne 85 yıl geçti.
Mondros sonrası işgal yıllarında Yunus Nadi, İstanbul’da Yeni Gün gazetesini yayımlıyordu. Düşmanla işbirliğine karşı yazılar yazıyordu. Önceden tutuklanmıştı. Yine tutuklanacağını anlayınca Ankara’ya gitti. Hem 23 Nisan 1920’de ilk Meclis’te milletvekili olarak görev aldı hem de Anadolu’da Yeni Gün gazetesini çıkarıp bağımsızlık savaşının sesi oldu. İkinci Meclis’te anayasa komisyonu başkanıydı; 28 Ekim 1923’te devletin şeklinin cumhuriyet olduğuna ilişkin …

Bugün 7 Mayıs 2009… Bugün, parçası olmaktan onur duyduğum, adını Büyük Devrimci Mustafa Kemal‷in koyduğu gazetem Cumhuriyet’in 85‷inci doğum günü… Bugünü içerideki ve dışarıdaki tüm yurtseverlerle, bu ülkenin aydınlık ve çağdaş insanlarıyla paylaşmanın, kutlamanın sevinç ve kıvancını yaşıyorum. Ama bugün sevincime bir de derinden “iç sızısı” eşlik ediyor… Bugünü, bugünleri asla “unutmamaya” yeminliyim… Ve bugün, köşemi bir yurtseverden gelen mektuba bırakıyorum… Sağ üst köşesindeki damgada şöyle yazıyor:
- Silivri 4 No’lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Mektup Okuma Komisyonu GÖRÜLMÜŞTÜR.
Çok sevgili kardeşim Ümit, can dostum,
Haftalardır mektuplarını alıyorum! Her Perşembe …

Konunun bu yönünü gündeme getirmeyecektim eğer Fransız kökenli kimi odaklar olayın aslını tam olarak öğrenmeden hemen kolları sıvayıp, “Türk ordusu Kürt köyünü bastı, 44 kişiyi öldürdü” başlığını atmamış olsalardı.
Doğrusu haberi okuduğumda eski bir Fransız geleneğini düşünüyordum.
1962 yılında Hamburg’ta tanıştığım Cezayir kökenli Fransız yurttaşı Jebel sohbet esnasında,
- Bıktım Fransızların şu çifte standardından demiş ve sonra da eklemişti:
-Ne zaman bir Cezayirli iyi bir şey yapsa Fransızlar bunu “Cezayir asıllı bir Fransız” diye anons ederler ama bir cinayet mi işlendi, o zaman sadece “bir Cezayirli adam öldürdü” diye verirler.
Avrupa gazetelerinden alıntıları okuyorum bizim …

Gerçek Katiller
Kimler?..
Nereden nereye geldik?..
Soruya yanıt vermek için en çarpıcı gösterge ne?..
Medyada uçuşan sözcükler ve deyişler…
Kan davası..
Cemaat..
Aşiret..
Töre cinayeti..
Tarikat..
Vahşet..
Bu garip toplumun reytingci medyası da birinci sayfalarında ve köşelerinde olağanüstü bir çabayla timsah gözyaşları döküyor…
Neden?..
Mardin’in bir köyünde töre cinayeti işlenmiş…
Bu kez öldürülenler kalabalık:
44 kişi…
AB Komisyonu üyesi Olli Rehn Efendi bile “şok yaşadığını” açıklamış…
*
O günleri yaşayanlar bilirler, 1950’de Türkiye sözüm ona demokrasiye geçtikten sonra öğretmen düşmanlığı başlamıştı…
Öğretmenler yurdun hangi köşelerinde ve niçin dövülüyorlardı?..
Artık iktidar, ağa, aşiret reisi, tarikat ya da cemaat başının etkisine girmişti…
Öğretmene dayak haberleri basında sıradanlaşmıştı…
*
Neden?..
Çünkü toplum uyutulmalıydı…
Kişi aydınlanmadan uzakta yaşamalıydı…
Aşiret reisi, …

Gündemdeki operasyon dalgalarıyla ilgili olarak yapılan bir dizi benzetmeden biri şu:
Dreyfus!
Ergenekon’un Dreyfus davasına benzeme olasılığından söz edenler arasında yargının en üst makamlarında görev almış kişiler de var.
Davanın özü artık herkesçe biliniyor:
Alfred Dreyfus, kendisine özünün ne oduğu tam olarak açıklanmayan gizli belgeler nedeniyle tutuklanır, yargılanır. Vatan haini ilan edilir. Yargılama sırasında gazetelerin önemli bir bölümü kararını çoktan vermiştir; Dreyfus suçlu!
Ve Dreyfus hüküm giyer.
Etkili ve cesur bir köşe yazarı davaya farklı açıdan bakar:
Emile Zola…
Yahudi kökenli olduğu için ayrıca hedef tahtasına konan Dreyfus’un mahkûmiyetini haksız bulan Zola, 13 Ocak 1898’de “Suçluyorum” başlıklı bir …