Sararan yapraklar ağır ağır dökülüyor
Düşman Çanakkale’de namertçe yürüyor
Kimi Fransız, kimi İngiliz
Bırakıyorlar vatanda kanlı iz
 
Yerinde duramıyor arslan Mehmetçikler
Ellerinde oklar, toplar, tüfekler
Arkada gözü yaşlı analar, kardeşler
Hepsi bir olmuş vatanı bekler

Türkiye, üzgün yurdum, güzel yurdum
Boynu bükük ay çiçeği
Şiirin ve aşkın geleceği
Türkiye, üzgün yurdum, güzel yurdum
Dağ rüzgarı, portakal balı
Alçak gönüllü, hünerli, sevdalı

 
Siz beni hala anlayamadınız
Ve anlamayacaksınız çağlarca da
Hep tutturmuş “Yıl 1919 Mayısın 19u” diyorsunuz
Ve eskimiş sözlerle beni övüyor, övüyorsunuz
Mustafa Kemal’i anlamak bu değil.

 
ATATÜRK KURTULUŞ SAVAŞINDA

ATATÜRK’E BİRLİKTE SAVAŞANLARA VE ÇOCUKLARINA
 
Edirne’den Ardahan’a kadar
Bir toprak uzanır,
Boz kanatlı üveyikler üstünden uçar
Ardahan’dan Edirne’ye
Edirne’den Ardahan’a kadar.
 
Kop dağı’nda akar bir çeşme var
Serçe parmak kalınlığında suyu
Haram etmiş gece gündüz uykuyu
Akar da akar.

 
BAŞLANGIÇ
 
ONLAR
 
Onlar ki toprakta karınca,
                                   suda balık,
                                                havada kuş kadar
                                                             çokturlar;
korkak,
            cesur,
                     câhil,
                             hakîm
                                      ve çocukturlar
ve kahreden
                 yaratan ki onlardır,
destânımızda yalnız onların mâceraları vardır.

 
 
BİRİNCİ BAP 
 
YIL 1918-1919
ve
KARAYILAN HİKÂYESİ
 
 
Ateşi ve ihaneti gördük
ve yanan gözlerimizle durduk
                           bu dünyanın üzerinde.
İstanbul 918 Teşrinlerinde,
İzmir 919 Mayısında
ve Manisa, Menemen, Aydın, Akhisar :
                                  Mayıs ortalarından
                                            Haziran ortalarına kadar
yani tütün kırma mevsimi,
               yani, arpalar biçilip
                                    buğdaya başlanırken
                                                       yuvarlandılar…
Adana,
           Antep,
                     Urfa,
                             Maraş :
                                  düşmüş
                                            dövüşüyordu…

 
İKİNCİ BAP
 
YIL YİNE 1919
ve
İSTANBUL’UN HÂLİ
ve
ERZURUM ve SİVAS KONGRELERİ
ve
KAMBUR KERİM’İN HİKÂYESİ

 
ÜÇÜNCÜ BAP
 
YIL 1920
ve
ARHAVELİ İSMAİL’İN HİKÂYESİ
 
 
Ateşi ve ihaneti gördük.
Düşman ordusu yine başladı yürümeğe.
Akhisar, Karacabey,
Bursa ve Bursa’nın doğusunda Aksu,
                          çarpışarak çekildik…
920′nin
           29 Ağustos’u :
                           Uşak düştü.
Yaralı
        ve dehşetli kızgın
                      fakat toprağımızdan emin,
                                         Dumlupınar sırtlarındayız.
Nazilli düştü.
Ateşi ve ihaneti gördük.
Dayandık
            dayanmaktayız.

 
DÖRDÜNCÜ BAP
 
NURETTİN EŞFAK’IN BİR MEKTUBU
ve
BİR ŞİİRİ

 
BEŞİNCİ BAP
 
920′NİN 16 MARTI
ve
MANASTIRLI HAMDİ EFENDİ
ve
REŞADİYELİ VELİ OĞLU MEMET’İN HİKÂYESİ

 
 
ALTINCI BAP
 
MUHAREBELER
ve
DÜŞMAN ELİNDE KALANLAR
ve
KARTALLI KÂZIM’IN HİKÂYESİ 

 
YEDİNCİ BAP
 
922 AĞUSTOS AYI
ve
KADINLARIMIZ
ve
6 AĞUSTOS EMRİ
ve
BİR ÂLETLE BİR İNSANIN HİKÂYESİ
  

 
SEKİZİNCİ BAP
 
26 AĞUSTOS GECESİNDE SAATLAR
İKİ OTUZDAN BEŞ OTUZA KADAR
ve
İZMİR RIHTIMINDAN AKDENİZ’E
BAKAN NEFER
 
  

ŞEHİTLER
 
Şehitler, Kuvayi Milliye şehitleri,
mezardan çıkmanın vaktidir!
Şehitler, Kuvayi Milliye şehitleri,

Yaşasın Cumhuriyet
Gölköy adında bir yer varmış Gelibolu’da
Televizyonda gösterdiler geçen gün.
Gelenek edinmiş köy halkı,
“Ben kendimi bildim bileli bu böyledir”
Diyor muhtar:
29 Ekim’de toptan sünnet ederlermiş çocuklarını…

Kara yel durur bir gün
Kara gece biter bir gün
Kara sular çekilir bir gün
Kara böcekler ezilir bir gün

Bir avuçla
Bin dereden su taşıdın

- Kubilay ve iki bekçinin anısına -
23 Aralık 1930′dur,
Gece yeşilimsi,
Dağlar ak,
Bir altın çizgi gibi yerle gök,
Gün doğdu doğacak.
Don yoktur ama donmuştur sanki

 
Önce Kristof Kolomb buldu Amerika’yı
Sonra biz.
Umutlar azaldı, günden güne, mutluluklar
Ve ekmeğimiz.

Atatürk; üretmek, yaratmak, yaymaktır
Atatürk; doğru söz, doğru iş,
                                  doğru düşünmektir
Atatürk; hava, su ve ateştir; alev alev
Atatürk; bilmek, gülmek, yaşamaktır

- Dağ başını efkâr almış,
  Gümüş dere durmaz akar, -
  Gözyaşından kana kesmiş gözlerim:
  Ben ağlarım, çayır ağlar, çimen ağlar.
  Ağlar - ağlatır: Cihan ağlar,
  Mızıkalar iniler; ırlam - ırlam dövülür,
  Altmış - üç ilimiz: Altmış - üç yetim.

Gücüm yetse keşke yazsam bir destan
  Okunsa istekle nihayete dek
  Başımızda her gün o Başkumandan
  Methini söylerim kıyamete dek

GİDİYOR
Gidiyor, rastgelemez bir daha tarih eşine,
Gidiyor, on yedi milyon kişi takmış peşine.
Gidiyor, sonsuz olan kudreti sığmaz akla,
Gidiyor, göğsünü çepeçevre saran bayrakla.

BU VATAN KİMİN ?
Bu vatan, toprağın kara bağrında
Sıradağlar gibi duranlarındır;
Bir tarih boyunca, onun uğrunda
Kendini tarihe verenlerindir…

Beklemişti o namusunu
mahkum bir tepede,
sanki biliyordu olacakları
sessizce ve vakur gözetliyordu.