Önemli olan, ülkeyi temelinden yıkan,

 milleti esir ettiren iç cephenin düşmesidir.

“Maddi ve özellikle manevi düşüş; korkuyla, beceriksizlikle başlar. Beceriksiz ve korkak insanlar, herhangi bir felaket karşısında… beceriksizlik ve kararsızlıkta o kadar ileri giderler ki, adeta kendi kendilerini aşağılarlar.Derler ki, biz adam değiliz ve olamayız! Kendi kendimize adam olmamıza imkan yoktur. Biz kayıtsız ve şartsız, varlığımızı bir yabancıya bırakalım. Türkiye’yi onu böyle yanlış yollarda dağılma ve yıkılma vadisine sürükleyenlerin elinden kurtarmak gerekir. Bunun için bulunmuş bir gerçek vardır, ona uyacağız. O gerçek şudur: Türkiye’nin düşünen kafalarını tümüyle yeni bir inançla donatmak… Bütün millete taze bir maneviyat vermek… Düşmanla mücadele için  asıl olan iç cephedir. Bu cephe bütün ülkenin, bütün milletin meydana getirdiği cephedir. Görünen cephe, doğrudan doğruya ordunun düşman karşısındaki silahlı cephesidir. Bu cephe sarsılıp düşebilir; yenilebilir. Ancak bu durum hiçbir zaman, ülkeyi ve milleti mahvetmez. Önemli olan, ülkeyi temelinden yıkan, milleti esir ettiren iç cephenin düşmesidir. Bu gerçeği, bizden daha iyi bilen düşmanlar; iç cephemizi yıkmak için asırlarca çalışmışlar ve çalışmaktadırlar. Bugüne kadar  başarılı da olmuşlardır. Gerçekten, “kaleyi içinden almak,” dışardan zorlamaktan çok daha kolaydır.” 1922